Ellerin neden hala tek ilaç bilmem!
Beklemek zor. Beklemek, en sevmediğim. Sabır konusu belki bu hayattaki en zor sınavdır. Çaresiz hissettirir beklemek. Verebileceğin tek şey kendin olmak. Kendin kalmak. Gelmeyeceksen, güzel hatırla bari. Ben unutmayım, sen de hatırla.
Bir gün anlasam bile, günler hep geçmiş olacak. Bize ait olabilirdi oysa. Seçimler deriz adına çaresizliğin. Öfkeli ve lekeli bir geçmişi sevmek ağır gelse de tertemiz olana adım atmak geçmişten vazgeçiştir. Belki sen kendinden vazgeçersin sandın. Oysa kirlenmiş olan kirlidir. Başkasının tshirtü giyilmez. Oysa başka geçmişler varsa sana eklenmiş bir daha tek sen etmez. Oysa eklene eklene senden çıkar, anlarını eksiltir. Bilirsin. Hep başka renkleri. Ördüğün duvarlardan istesen geriye dönemezsin ama yanlış da değilsin sen. Seni gözetene sahip çık desem benim kadar sevemez dersin. Derim çünkü sen de benim kadar sevemezsin. Ben seni unutmayacağım evet de gel sen kendini unutturma. Kırma… Gel sen daha da kırma beni!